China

De eerste vage berichten over C. en zijn kostbare nationale product bereikten Griekenland waarschijnlijk ca. 400 vC (via Ctesias?). Zowel.' bij de Grieken als bij de Romeinen heetten de bewoners Seres (Σῆρες), een naam afgeleid van het oud-chinese sir (zijde; latijn sericum, grieks σηρικόν); de naam C., waarmee het grote rijk sinds de 3e eeuw vC in Indië werd aangeduid - naar de Ts'in-dynastie - drong in de 1e eeuw nC in Griekenland door.

De eerste directe of indirecte contacten tussen griekse en chinese kooplieden zullen wel in de tijd van Alexander de Grote tot stand gekomen zijn. Bestendiging en uitbreiding daarvan werden verhinderd door het optreden van de Parthen, die echter sinds de 1e eeuw vC steeds meer als schakel bij de chinese zijde-export over de karavaanweg naar het Westen optraden; een andere verbindingsweg met het Verre Oosten had Europa langs de zeeweg over Egypte en Voor- of Achter-Indië. Langs beide routes kwamen ook europese producten in C. terecht. De europese kennis van C. bleef niettemin zeer fragmentarisch, rechtstreekse contacten schijnen ook in de latere oudheid uiterst schaars te zijn geweest. Volgens chinese bronnen, die over het machtige romeinse rijk spreken, zouden in 120 nC magiërs en musici uit het Westen door de chinese keizer zijn ontvangen, in 166 nC zou een officiële gezant van Marcus Aurelius aan het keizerlijk hof zijn verschenen.

In de 6e eeuw nC werden zijderupsen naar Constantinopel gesmokkeld, waardoor een eind kwam aan het chinese zijdemonopolie.


Lit. G. Goedès, Textes d'auteurs grecs et latins relatifs à l'Extrême-Orient (1910). A. Hermann, Die Verkehrswege zwischen C., Indien und Rom um 100 n. Chr. (Leipzig 1922). [Nuchelmans]


Kaart