
![]()
Lindum (Λίνδον), romeinse legerplaats en stad in
Britannia, gelegen in het gebied der Caritani op de
noordelijke oever van de Witham ca. 200 km ten
noorden van Londinium (Londen); thans Lincoln.
Spoedig nadat de romeinse legers
ca. 45 nC de Severn-Trent-linie hadden bereikt, legden
ze in L. een versterkt kamp aan voor de legio
IX Hispana; nadat deze in 71 naar Eburacum
(York) was overgeplaatst, verbleef in L. enkele jaren
de legio II Adiutrix. Ca. 90 werd op de plaats
van het legioenskamp een colonia gesticht voor
veteranen van de legio IX. In de 2e eeuw werd deze
nederzetting met een stenen muur omgeven, in de
3e eeuw werd haar omvang verdubbeld. In de 4e
eeuw was L. bisschopszetel en vermoedelijk ook
hoofdstad van de door
Diocletianus opgerichte provincie
Flavia Caesariensis. De vestingstad bleef een
belangrijk centrum tot kort na 400, toen de
Romeinen Britannia verlieten.
Lit. I. A. Richmond, The Roman City of Lincoln (Archaeological Journal 103, 1947, 26-56). D. F. Petch, Excavations at Lincoln 1955-1958 (ib. 117, 1960, 40-70). S. S. Frere, Britannia, A History of Roman Britain (London 1967) passim. [Nuchelmans]