Mona
Mona, eiland
voor de kust van N.Wales, tegenwoordig Anglesey.
M. is een van de vruchtbaarste gebieden. M. betekent in het Keltisch
'hoog eiland'. In de oudheid was M. belangrijk voor de voorziening
van de bergachtige gebieden van Wales van levensmiddelen en koper.
De Ordovices woonden in de ijzertijd en in de Romeinse tijd op Mona.
De betekenis van M. in de late ijzertijd blijkt uit de grote cultusplaats
van Llyn Cerrig Bach waar veel votiefgaven zijn gevonden (wapens, delen
van strijdwagens, werktuigen, kettinge en een trompet). M. werd in 59/60 nC
aangevallen door de Romeinen o.l.v. Suetonius Paullinus, die zich later
vanwege de opstand van Boudicca moest terugtrekken (Tac.Ann. 14,29).
Iulius Agricola nam M in 78 of 79 nC in (Tac.Agr.18). De koperwinning
bleef doorgaan, maar het belangrijkste middel van bestaan was de landbouw. In laatromeinse
tijd werd een klein castellum bij Holyhead gebouwd om de invallen vanuit
Ierland af te weren.
Lit. NP 8, 351-2. C.Fox, A Find of the Early Iron Age from Llyn Cerrig Bach, Anglesey, 1946. V.E. Nash-Williams, The Roman Frontier in Wales, ²1969.