Carmen

Het latijnse woord carmen (< can-men 'gezang') duidde oorspronkelijk een rituele formule met sterk gebonden vorm aan; als zodanig werd het gebruikt zowel voor bezweringsformules, gebeden en religieuze liederen als voor juridische teksten. De vorm werd meestal gekenmerkt door formele en semantische symmetrie, parallel ritme der onderdelen en allitteratie. De interessantste resten van deze archaïsche woordkunst zijn het C. Arvale en het C. Saliare.

Sinds de 1e eeuw vC betekent c. soms 'poëzie' en staat dan in tegenstelling tot 'prosa', maar gewoonlijk is het de latijnse term voor lyrische poëzie (Horatius' carmina). [Nuchelmans]



Lijst van Auteurs