Pacuvius

Pacuvius, neef van de dichter Ennius en met Accius de voornaamste vertegenwoordiger van de vroegromeinse tragedie. Marcus P. werd ca. 220 vC te Brundisium geboren, verhuisde later naar Rome, maar keerde op hoge leeftijd terug naar Zuid-ltalië, alwaar hij ca. 130 vC te Tarente stierf. Behalve dichter was P. ook schilder. Als auteur legde hij zich in hoofdzaak toe op het genre der tragedie; bij lateren wordt weliswaar incidenteel melding gemaakt van satiren van zijn hand, doch hiervan is niets bewaard gebleven. Van zijn tragedies zijn behalve een tiental titels in totaal niet meer dan ca. 400 verzen overgeleverd. Bekendheid genoten Teucer, Chryses, Antiopa en Niptra (Het bad). Onder de griekse tragici koos hij bij voorkeur Euripides als voorbeeld. Ook zijn enige verzen bewaard van een fabula praetexta, getiteld Paulus en hoogstwaarschijnlijk handelend over de overwinning van Lucius Aemilius Paullus bij Pydna in 168 vC. Latere schrijvers, vooral Cicero en Horatius, zijn in het algemeen vol lof in hun oordeel over P.: hij wordt doctus genoemd en men prijst zijn gravitas. In zijn taalgebruik valt een voorkeur voor gezochte composita op; beroemd was zijn beschrijving van een storm in de Teucer.


Lit. Uitgave der fragmenten in O. Ribbeck, Tragicorum Romanorum Fragmenta² (Leipzig 1871 = Hildesheim 1962) 75-136. A. Klotz, Scaenicorum Romanorum fragmenta 1. Tragicorum fragmenta (München 1953) 111-189. Met inleiding, italiaanse vertaling en commentaar: G. d'Anna, M. Pacuvii Fragmenta (Rome 1967). Met engelse vertaling: E. R. Warmington, Remains of Old Latin 2 (Loeb Class. Libr., London 1936) 158-323. - R. Helm (PRE 18, 2159-2174). GRL 1, 59v. - M. Valsa, M.P., poète tragique (Paris 1957). I. Mariotti, Introduzione a Pacuvio (Urbino 1960). P. Magno, Marco Pacuvio (Milaan 1976). [Brouwers]



Lijst van Auteurs