Dentatus

Dentatus, romeins cognomen, waarvan de volgende dragers het meest bekend zijn:


(1) Lucius Siccius of Sicinius Dentatus, lid van het tweede college der decemviri legibus scribundis (450/ 449) en verraderlijk vermoord. Als 'romeinse Achilles' belichaamde hij de burgerlijke en militaire deugden van de plebejers in hun strijd tegen de patriciërs en tegen buitenlandse vijanden als de Aequi en Sabini, die hij bestreed. Zijn geschiedenis is een mengsel van waarheid en fictie.


Lit. Dionysius van Halicarnassus 9, 36-49; 10, 25v. - F. Münzer (PRE 2A, 2189v).


(2) Manius Curius Dentatus, voorvechter van de plebejers, consul in 290, 275 en 274, censor in 272 vC. Hij beëindigde de derde samnitische oorlog (290), leidde de akkerverdeling in het door hem veroverde sabijnse gebied, versloeg de Senones, in wier gebied hij Sena Gallica stichtte, de Lucaniërs en Pyrrhus (275, Beneventum).

Door verbetering van de afwatering van de Lacus Velinus maakte hij het gebied van Reate tot vruchtbaar bouwland. In 272 begon hij met de bouw van Romes tweede aquaduct (Anio Vetus). Hij stierf in 270. De literatuur idealiseerde hem als held in verhalen over zijn nederige afkomst, onkreukbaarheid en soberheid.


Lit. F. Münzer (PRE 4, 1841-1845). [A. J. Janssen]


Lijst van Namen