De hervorming van de Gracchen

De veroveringen veranderden de Romeinse maatschappij.
Aan de ene kant ontstond er enorme rijkdom, aan de andere kant werden velen arm; de Romeinen zijn vandaar te verdelen in twee groepen, de patriciërs (rijke families) en plebejers (arme mensen).
In 133 v.C. werd Tiberius Gracchus tot volkstribuun gekozen en hij stelde snel een akkerwet voor: iedereen die ager publicus (staatsgrond) bewerkte (of liet bewerken), kon niet meer dan 500 jugera land (ong. 125 hectare) 'bezitten'; de rest moest teruggegeven worden of in erfpacht gegeven worden aan arme burgers.
Rond Tiberius vormde zich een beslist demokratische partij, die voornamelijk bestond uit het plebs van de stad, uit kleine burgers en voor een deel uit adel die de groei van het aantal slaven wilde stoppen door de kleine eigenaar in ere te herstellen. Maar dat was niet te realizeren omdat de maatschappij op dat moment in een grote ontwikkeling zat.
Tegen Tiberius kwamen de grootgrondbezitters in opstand, die in de Senaat de meerderheid hadden.
Tiberius werd bij een schermutseling gedood en tegelijk werden 300 andere personen gedood, die daarna in de Tiber werden geworpen.
Maar het programma van Tiberius stopte niet, maar werd 10 jaar later overgenomen door zijn broer Caius Gracchus, die gekozen werd tot volkstribuun in 123 v.C.
Hij was een van de grootste politici van Rome, een overtuigend en hartstochtelijk redenaar en hij begreep dat hij voor de aanval op de Senaat de steun van de equites (ridders) moest hebben, waarvoor hij een wet in stemming bracht die hen begunstigde.
Met een tweede wet verlaagde hij de prijs van het graan zodanig dat de armeren niet gedwongen waren om in dienst van de rijken te gaan; hij liet ook de akkerwet van zijn broer Tiberius goedkeuren.
Gracchus deed veel voor Rome: hij liet een fijn net van wegen maken en stichtte kolonies waar de boeren veel grond konden krijgen. Tenslotte stelde hij voor het Romeinse burgerrecht aan de Italiërs te geven.
Bij dit voorstel scheidden zijn aanhangers zich in twee groepen: veel plebejers waren tegen. Op dit moment kregen de senatoren eindelijk de kans Caius ervan te beschuldigen een tiran te zijn en bij een opstootje werd ook hij gedood.


Vorige  Index  Volgende