Horatius

Horatius naam van een romeinse plebejische gens, die reeds in de 5e eeuw vC uitgestorven is. Latere Horatii zijn zo genoemd naar de tribus Horatia, die haar naam van de oude gens ontvangen had en waartoe onder meer de kolonie Venusia, de geboorteplaats van de dichter Horatius, behoorde.

(1) Horatii, drie broers uit de tijd van koning Tullus Hostilius. Volgens de overlevering werd tijdens diens regering een oorlog tussen Rome en Alba Longa beslecht door een gevecht tussen een romeinse drieling, de H., en een albaanse drieling, de Curiatii. In dat gevecht sneuvelden twee van de H., de derde echter overwon zijn drie tegenstanders en doodde bovendien bij zijn terugkeer in Rome zijn zuster, die verloofd was met een van de Curiatii en bij het herkennen van diens buitgemaakte wapenrusting in tranen uitbarstte. Daarom ter dood veroordeeld, werd hij in hoger beroep vrijgesproken.


Lit. Livius 1, 24-26. - F. Münzer (PRE 8, 2322-2327).


(2) Horatius Cocles ('Eenoog'), legendarische romeinse held uit het eind van de 6e eeuw vC. Hij zou in 508 vC geheel alleen het etruskische leger van Porsenna van Clusium tegengehouden hebben bij de houten toegangsbrug tot de stad, de pons sublicius, totdat de Romeinen deze achter zijn rug hadden gesloopt. Vervolgens zou hij ondanks zijn verwondingen over de Tiber zijn gezwommen en zich in veiligheid hebben weten te stellen (Livius 2, 10); volgens andere bronnen (Polybius 6,55) verdronk hij echter bij het overzwemmen van de rivier.


Lit. F. Münzer (PRE 8, 2331-2336).


(3) Horatius Barbatus, consul samen met Lucius Valerius Potitus in 449 vC, het jaar van de afschaffing van het decemviraat (decemviri).


Lijst van Namen