Milo

Milo, romeins politicus uit het midden van de le eeuw vC. Titus Annius Milo, afkomstig uit Lanuvium, werd volkstribuun in 57 vC. In de strijd om Cicero's terugkeer uit ballingschap bracht hij als optimaat evenals zijn tegenstander Publius Clodius benden op de been. Straatgevechten en wederzijdse aanklachten volgden elkaar op, waarbij Milo met Pompeius' hulp werd vrijgesproken. In 55 praetor geworden, huwde hij Sulla's dochter Fausta, nadat deze gescheiden was van Gaius Memmius. Kostbare spelen in 54 overlaadden hem met schulden, maar bezorgden hem niet het voor 52 gewenste consulaat: Pompeius werd consul sine collega. De gewelddadige dood van Clodius in een treffen met Milo bij Bovillae werd gevolgd door terreur in de stad. Milo werd voor het gerecht gedaagd, dat door Pompeius zozeer onder druk werd gezet dat Cicero niet eens durfde pleiten, maar zijn rede later aan M. toezond. Deze ging als balling naar Massilia, keerde in 48 naar Italië terug, waar hij met Caelius een opstand tegen Caesar poogde te ontketenen, maar spoedig om het leven kwam.


Lit. Cicero, Pro Milone. - E. Klebs (PRE 1, 2271-2276). E. Meyer, Caesars Monarchie und das Principat des Pompejus. Innere Geschichte Roms von 66 bis 44 v.Chr. (Stuttgart/ Berlin 1922). [A. J. Janssen]


Lijst van Namen