Plautius

Plautius naam van een romeinse plebejische gens, die in de 4e eeuw vC tot aanzien kwam en tussen 358 en 318 vC reeds zeven consuls leverde. De bekendste Plautii uit later tijd zijn:

(1) Marcus Plautius Silvanus, volkstribuun in 89 vC, diende met zijn collega Gaius Papirius Carbo op het einde van de romeinse bondgenotenoorlog de lex Plautia Papiria de civitate danda in, die het romeinse burgerrecht verleende aan alle opstandige bewoners van Italië die binnen 60 dagen de wapens zouden neerleggen.


Lit. M. Hofmann (PRE 21, 20-22).


(2) Marcus Plautius Silvanus was in 2 vC samen met keizer Augustus consul en vervolgens legatus consularis van Galatia en proconsul van Asia. Zijn moeder Urgulania was een vriendin van keizerin Livia, zijn dochter Urgulanilla de eerste van de vier echtgenoten van keizer Claudius.


Lit. M. Hofmann (PRE 21, 30-33).


(3) Aulus Plautius, stadhouder van Pannonia in de eerste jaren na 40 nC, werd in 43 door keizer Claudius belast met het commando van de expeditie naar Britannië. Hij versloeg de zonen van Cunobellinus en veroverde Camulodunum (Colchester), waardoor het zuidoosten van Britannië onder romeins gezag kwam; bij zijn terugkeer in Rome viel hem de eer van een ovatio ten deel.


Lit. M. Hofmann (PRE 21,27-29).


(4) Tiberius Plautius Silvanus Aelianus, bekend uit een lange inscriptie op het mausoleum van de Plautii in Tibur (CIL 14, 3068), consul in 45 en 74 nC, diende als legaat bij de verovering van Britannië (43-47), was ca. 57 stadhouder van Asia, van 60 tot 67 van Moesia en van 70 tot 73 van Hispania Tarraconensis. Keizer Vespasianus benoemde hem in 73 tot stadsprefect.


Lit. M. Hofmann (PRE 21, 35-40). [Nuchelmans]


Lijst van Namen