Patrick (Patricius), apostel van Ierland uit de 5e eeuw. Volgens de traditie is P. in Engeland geboren, werd hij door de Ieren bij een plundertocht gevangen genomen, en diende hij zes jaar als herder. Na zijn terugkeer naar Engeland verbleef hij een aantal jaren in Gallië, waarschijnlijk te Auxerre. In 431 (of 461: de datering is een omstreden kwestie) trok P. naar Ierland, waar hij energiek het missioneringswerk ter hand nam, eerst in het noorden (Armagh), later ook in Midden-lerland, terwijl zijn leerlingen ook elders werkten. Zo werd Ierland in een vrij korte tijd gekerstend. Er bestaan enkele afwijkende theorieën over P.s leven: volgens O'Rahilly is P. nooit in Gallië geweest en kwam hij eerst in Ierland nadat daar reeds 30 jaar gemissioneerd was; volgens Carney was 12 jaar missionering aan P.s komst voorafgegaan. Continentale elementen in P.s taalgebruik en de beperktheid van zijn christelijk vocabularium spreken volgens Christine Mohrmann voor de juistheid van de traditionele versie.
P.s werken zijn de Confessio (een soort autobiografie
in 62 korte hoofdstukken) en de Epistola ad
Coroticum (in 21 korte capita), een afwijzing van
Coroticus, die een aantal pas gedoopte christenen
had gedood en anderen gevangen genomen om ze
als slaven te verkopen. Beide geschriften zijn in
verscheidene hss. overgeleverd. Van geen enkel van
de andere aan P. toegeschreven werken staat de
authenticiteit onomstotelijk vast. Kerkelijke feestdag
van P.: 17 maart.
Lit. Uitgaven: N. J. D. White, Libri S. Patricii (London
1918). L. Bieler, Libri Epistolarum S. Patricii Episcopi (DubFm
1961). - T. F. O'Rahilly, The two Patricks (Dublin 1942).
Christine Mohrmann, The Latin of St. Patrick (Dublin 1961).
J. Carney, The Problem of St. Patrick (Dublin 1961). D. A.
Binchy, Patrick and his Biographers: ancient and modem
(Studia Hibernica 2, 1962, 7-173). R. P. C. Hanson, Saint
Patrick. His Origins and Career (Oxford 1968). [Bartelink]