Phlyax, meervoud phlyaken (φλύαξ, φλύακες), zuid-italische
en sicilische vorm van het dorische kluchtspel,
opgevoerd door spelers die eveneens p. heetten.
Phlyaken bestonden meestal uit een aantal grappige
scènes uit het dagelijks leven of parodieerden mythen
en tragedies; ze werden gespeeld in komische
costuums en met groteske maskers. Er zijn slechts
weinig fragmenten van over, maar op ceramiek van
de 4e en 3e eeuw vC uit Zuid-ltalië zijn vaak taferelen
uit phlyaken afgebeeld, op wat plompe wijze,
maar soms met veel zin voor humor; van zulke p.vazen
zijn bijna 200 stuks bekend. Een literaire
vorm hebben deze kluchten gekregen in de 3e eeuw
vC in het werk van Rhinton van Syracuse en
Sopater van Paphus. Hiernaast een phlyax-vaas, roodfigurigde krater
door Assteas uit ca. 350 vC (Staatliche Museen Berlijn).
Lit. Uitgaven der fragmenten: G. Kaibel, Comicorum Graecorum
Fragmenta (Berlin 1899) 183-197. A. Olivieri, Frammenti
della Commedia Greca e del Mimo nella Sicilia e
nella Magna Grecia 2. Frammenti della commedia fliacica²(Napels
1947). - E. Wüst (PRE 20, 292-306). A. D. Trendall
(EAA 3, 706-713). - Id., Phlyax Vases² (Bulletin of the Institute
of Classical Studies of the University of London,
Suppl. 19, 1967).
[Nuchelmans]