Lycaon (Λυκάων):

(1) Lycaon, legendarische koning van Arcadië, zoon van Pelasgus en Meliboea of Cyllene, vader van vijftig zonen en een of twee dochters.

Toen Zeus eens een bezoek aan Arcadië bracht, zette L. hem, om hem op de proef te stellen, de ingewanden van een geslachte jongen - volgens sommigen een van zijn zonen of kleinzonen - als maaltijd voor; daarom werd hij met zijn zonen door de oppergod met de bliksem neergeveld. Slechts één, Nyctimus, werd op verzoek van Gaia gered. Deze volgde zijn vader op; tijdens zijn regering strafte Zeus het mensdom met de zondvloed.

Volgens een andere versie werd L. door Zeus niet gedood maar in een wolf veranderd. Zie Ovidius, Metamorfosen 1, 196-240.

(2) Lycaon, zoon van de trojaanse koning Priamus en Laothoë. Hij werd in de trojaanse oorlog door Achilles gevangen genomen en als slaaf verkocht. Door een vriend losgekocht, keerde hij naar zijn vaderstad terug en nam opnieuw deel aan de strijd. Reeds op de twaalfde dag na zijn terugkeer viel hij echter wederom in handen van Achilles, die hem nu ombracht en zijn lijk in de Scamander wierp. Zie Ilias 21, 34-135.