Edictum perpetuum noemt men de op last van keizer
Hadrianus
herziene uitgave van de edicta praetoria,
ca. 130 nC samengesteld door de rechtsgeleerde
Salvius Iulianus. Na door een senaatsbesluit
bekrachtigd te zijn kreeg het een permanente vorm,
zodat het edictenrecht gefixeerd werd. Het was
slechts een codificatie van het ius praetorium, niet
van het hele burgerlijke recht. Nieuw uit te vaardigen
edicten mochten hiermee niet in strijd zijn. Het werk
is verloren gegaan, maar fragmenten ervan zijn
bewaard bij latere rechtsgeleerden.
Lit. Reconstructiepoging: O. Lenel. Das Edictum perpetuums
(Leipzig 1927). - Kipp (PRE 5, 1945). [A. J. Janssen]