Palimpsest (παλίμψηστον of -ος), in de codicologie
en de paleografie technische term voor een perkamenten
handschrift waarvan het oorspronkelijke
schrift zoveel mogelijk is uitgewist (meestal met
melk), waarna het perkament opnieuw (πάλιν) geschaafd
(ψηστός, van ψάω,
'schaven') en opnieuw
beschreven (vandaar de latijnse term codex rescriptus)
werd. Dit procédé werd vooral toegepast in
omstandigheden waarin perkament schaars en dus
duur was; men gebruikte er codices voor waarvan
de inhoud weinig belangstelling meer trok. Om de
onderste tekst weer zichtbaar te maken werden in
de 19e eeuw dikwijls chemicaliën gebruikt, die het
handschrift meestal ernstig beschadigden.
Thans
boekt men goede resultaten door toepassing van
onschadelijke fotografie met ultraviolette stralen.
Een aantal belangrijke teksten uit de oudheid zijn
ons slechts in de onderste schriftlaag van p.en overgeleverd.
Een van de beroemdste p.en is codex Vaticanus
latinus 5757 (4e eeuw), die delen van Cicero's
De republica bevat.
[Nuchelmans]
De oorspronkelijke tekst (Cicero de Rep.2,57, met grote letters) begint met de woorden:
in civitate
compensato
sit et iuris et
officii et mu
neris aut et...
Hieroverheen is een tekst van
Augustinus geschreven:
tae cum carbonibus desola
toris
dicas siv(e u)astatorib; (; = us) dicas