Helladius (Ἑλλάδιος), naam van twee griekse grammatici uit de late keizertijd:
(1) Helladius van Antinoupolis
(4e eeuw nC) schreef in
iambische trimeters een Χρηστομάθεια (Nuttige lering;
in minstens vier boeken) dat vooral notities
over episch en attisch taalgebruik en etymologieën
bevatte en waarvan we een excerpt in proza bezitten
in Photius' Bibliotheca (codex 279).
Lit. A. Gudeman (PRE 8, 98-102). - H. Heimannsfeld, De
Helladii Chrestomathia quaestiones selectae (Diss. Bonn
1911).
(2) Helladius van Alexandrië (ca. 400 nC) was in zijn
vaderstad priester van Zeus. Later verhuisde hij naar
Constantinopel, waar de kerkhistoricus Socrates zijn
leerling was en waar hij het hoge ambt bekleedde
van comes primi ordinis. Zijn redevoeringen zijn geheel
verloren gegaan, zijn lexicon op twee citaten na.
Lit. A. Gudeman (PRE 8, 102v).
[Nuchelmans]