Hegesippus, kerkhistoricus uit de 2e helft van de 2e eeuw,
was een bekeerde jood, die waarschijnlijk uit Palestina
stamde. Hij schreef 5 boeken Gedenkschriften
(Ὑπομνήματα), die vooral tegen de gnostici gericht
zijn. De restanten zijn bijna uitsluitend in de
kerkgeschiedenis van Eusebius bewaard. Waarschijnlijk
echter bestonden er in de 16/1 7e eeuw nog
hss van zijn werk in griekse kloosters. Het weinige
dat ons rest behandelt voornamelijk de geschiedenis
van de oudste gemeente in Jeruzalem. Uit
Eusebius, Historia ecclesiastica 4, 22, 3 moet niet
gelezen worden dat H. zelf een lijst van de vroegste
bisschoppen van Rome, waarheen hij onder bisschop
Anicetus ca. 160 een reis maakte, zou hebben
samengesteld, maar dat hij zich aldaar ervan overtuigd
had dat er een onafgebroken traditie van de
ware leer bestond.
Lit. Uitgave van fragmenten bij Th. Zahn, Forschungen zur
Geschichte des neutestamentlichen Kanons 6 (Erlangen 1900)
228-273. - H. Leclercq (DAL 9, 1207-1236). L. Koep, Bischofsliste
(RAC 2, 407-415). - Th. Klauser, Die Anfänge
der römischen Bischofslisten (Bonner Z. für Theol. und Seelsorge
8, 1931, 193-213). A. M. Javierre, El 'diadochen epoiesamen'
de Hegesipo y la primera lista papal (Salesianum 21,
1959, 237-253). [Bartelink]