Canticum (lat. gezang, lied), liturgische benaming
voor bijbelse liederen, die niet in het psalterium
staan maar wel een zekere overeenkomst met de Ps
vertonen. De aanwezigheid van c.a is vanaf de 4/5e
eeuw in de griekse en latijnse liturgie aanwijsbaar,
maar het gebruik is zeker ouder. Enige ervan, zoals
Ex 15 en Dt 32, waren waarschijnlijk reeds in de
joodse eredienst in gebruik. Het aantal c.a varieert in
de diverse kerken; het grootste aantal bezit de mozarabische
liturgie.
Lit. F. Cabrol (DACL 2/2, 1975-1999). [Bouwman]