Didascalia apostolorum, een oude kerkorde, oorspronkelijk in het grieks geschreven, maar ons slechts in een syrische versie en een gedeeltelijke oudlatijnse vertaling bewaard. De syrische titel luidt: 'De katholieke leer van de twaalf apostelen en heilige leerlingen van de Verlosser'. Het geschrift is in de eerste helft van de 3e eeuw in Noord-Syrië opgesteld door een op medisch gebied goed onderlegde bisschop, waarschijnlijk een bekeerde jood. De D. behandelen (onsystematisch) o.a. liturgische kwesties (bv. wordt gesproken van een zesdaagse vasten voor pasen), de verplichtingen van de geestelijkheid, de houding tijdens de vervolgingen, boete (er wordt een zeer milde houding tegenover boetvaardigen aangenomen), onderricht van catechumenen, armenzorg en de opvoeding van de kinderen.
Het begin is gericht tot de echtgenoten. De griekse
tekst kan voor een groot gedeelte gereconstrueerd
worden, omdat de D. verwerkt zijn in de eerste 6
boeken van de Constitutiones apostolicae. Behalve
de H. Schrift vormt de Didache voor de D. een belangrijke
bron, verder de Pastor van Hermas, Irenaeus,
het Evangelium Petri, waarschijnlijk ook Justinus'
Dialoog met Tryphon en het 4e boek van de
Oracula Sibyllina.
Lit. Uitgaven: De syrische tekst: P. de Lagarde, Didascalia
Apostolorum syriace (Leipzig 1854), de latijnse gedeelten:
F. X. Funk, Didascalia et Constitutiones Apostolorum (Paderborn
1905). R. H. Connolly, Didascalia Apostolorum. The
Syriac Version translated and accompanied bij the Verona
Latin Fragments (Oxford 1929). - Quasten 2, 147-152. - F.
C. Burkitt, The Didascalia (JTS 31, 1930, 258-265). E. Tidner,
Sprachlicher Kommentar zur lateinischen Didascalia
Apostolorum (Stockholm 1938). P. Galtier, La date de la
Didascalie des Apòtres (RHE 42, 1947, 315-351). K. Rahner,
Busslehre und Busspraxis der Didascalia Apostolorum (Z. f.
kirchl. Theol. 72, 1950, 257-281). A. McArthur, The Office
of Bishop in the Ignatian Epistles and in the Didascalia
Apostolorum compared (Studia Patristica 4, Berlin 1961,
298-304).
[Bartelink]