Memoria is in de oudchristelijke terminologie de
aanduiding voor het graf van een martelaar en het
heiligdom dat de relieken van een martelaar bevat,
bv. Augustinus, Confessiones 6,2: ad memorias
sanctorum epulari; mensa martyrum. M. kan ook
aanduiding zijn van de relieken van een martelaar,
bv. Augustinus, De civitate Dei 22,8,11: memoriam
martyris, populo sequente, ... portabat. In later tijd
kan m. ook de betekenis hebben van 'altaar gewijd
aan een heilige' en van 'heiligdom' in het algemeen.
[Bartelink]