Subdiaconus (-con; ὑποδιάκονος, -κων), christelijke
term ter aanduiding van een lid van de clerus, dat
in rang lager is dan de diaken. Voor het oude ritueel
van de wijding zie men Constitutiones Apostolorum
8,21. Als liturgische taken worden o.a. genoemd:
het bewaken van de deur bij de offerdienst
en het gieten van water op de vingers van de celebrant.
Isidorus van Sevilla noemt bovendien het
aannemen van de offergaven (Etymologiae 7,12,23).
[Bartelink]