Tabernakel (LXX σκηνή, Vg tabernaculum), bijbelse
naam van de tent die in het midden van het heiligdom
van Israël stond tijdens de doortocht door
de woestijn. Volgens de beschrijving in Ex 26 en Ex
36, 8 tot 37, 18 was de t. in twee compartimenten
verdeeld, die gescheiden waren door een voorhangsel.
In het heilige stonden de tafel voor de toonbroden,
de zevenarmige kandelaar en het reukaltaar, in
het heilige der heiligen bevond zich de ark. De t.
werd ook de tent van het verbond genoemd, de tent
van de openbaring en de woning. De nadruk werd
gelegd op het karakter van de t. als bewaarplaats
van de ark en van de twee stenen platen met de tien
geboden.
Lit. R. de Vaux, Hoe het oude Israël leefde 2 (Roermond 1962)
136-149. M. Görg, Das Zelt der Begegnung. Untersuchungen zur
Gestalt der sakralen Zelttraditionen Altisraels (Bonn 1967).
[Beek]