Mummie, het lichaam van een gestorven mens of
dier dat volgens oud-egyptisch gebruik voor bewaring
gebalsemd was. Via het arabisch mümijah stamt
deze naam van een perzisch woord dat 'asfalt' of
'bitumen' betekent. Hij berust op het feit dat, in de
grieks-romeinse tijd, de genoemde stof een rol speelde
bij de mummificatie.
Vanaf de vroege middeleeuwen
werden mensenm.s gebruikt door arabische
en europese farmaceuten voor het vervaardigen van
geneesmiddelen. Dit gaf in Egypte aanleiding tot
een verwoede jacht op m.s en de vernietiging van
zeer vele ervan.
Lit. H. Franke, Das chinesische Wort für Mumie (Oriens 10,
1957, 253-257). A. Wiedemann, Mumie als Heilmittel (Z. d.
Vereins f. rheinische u. westfälische Volkskunde 3, 1906, 138).
W. R. Dawson, Mummy as a Drug (American Druggist,
November 1925). W. Proot, Mumia (J. de Pharmacie de Belgique
36 = N.S. 9, 1954, 47-53). [Vergote]