Het huis van de faun
Atrium Tuscanicum
Peristylium (klein)
Mozaïek in de Ala
Mozaïek in het wintertriclinium
Culina met Lararium
Exedra (met Alexander-mozaïek)
Peristylium (groot)
Loggia
Het huis van de faun ligt aan de Via della Fortuna, na het kruispunt met de
naar dit huis genoemde Vicolo del Fauno. Dit is het
mooiste voorbeeld van een domus dat uit de oudheid
is overgeleverd. Het neemt het hele blok tussen
vier straten in beslag (40 x 110 meter) en bezit
in overvloed alle kenmerken van de herenhuizen van Pompeii.
Er bestaan goede redenen om aan te nemen dat dit huis gebouwd werd voor Publius Sulla, een neef van de veroveraar van de Samnitische stad, die tot taak had de oude en nieuwe belangen van de Romeinse republiek in Pompeii te behartigen (de trede bij de ingang en de deur die naar buiten openging, zijn tekenen van de hoge positie van de bewoner van het huis). Er waren twee atria in het huis: een in het belangrijkste deel van het u domus v; het andere, rechts, met vier zuilen in het midden (tetrastylisch) en met een eigen ingang, lag in een apart deel van het huis, dat misschien voor gasten bestemd was. Er waren eveneens twee zuilengangen, ieder met eigen tuin, waarvan de achterste uitzonderlijk groot was, met twee rijen zuilen en een achteringang (posticum).
ln het belangrijkste atrium, in Toscaanse stijl (d.w.z. zonder zuilen), is nog het prachtige impluvium met geometrisch inlegwerk van gekleurd marmer te zien, evenals het schitterende beeldje van een dansende Faun (het origineel bevindt zich in Napels). We kunnen ons zonder moeite het dak voorstellen, waardoor het licht binnenkwam, en langs het tablinum het oude perspectief herstellen met de lange rij zuilen die in licht en groen verdwijnt. Centrum van alle aandacht is de kleine Faun, die gelukkig danst en het hoofd opheft, als om de zon uit te dagen. In het kleine peristylium is nog de marmeren basis van de centrale fontein (labrum). Het andere peristylium is een van de grootste van Pompeii.
Twee rijen zuilen lopen er helemaal omheen; 88 Dorische zuilen van vier meter hoog op de begane grond en op de bovenverdieping misschien lonische zuilen. De buitenafmetingen bedragen 38x44 meter; de binnenafmetingen ongeveer 27x30 meter. Het is interessant ons voor te stellen hoe deze zuilengang, die doet denken aan de zuilengang van het Forum, eruit zag met een tuin vol kunstwerken (ars topiaria); een waardig voorloper van de renaissance binnenhoven van veertien eeuwen later.
Het grote en het kleine peristylium waren verbonden
door de Exedra, de mooiste kamer in dit grote huis,
niet alleen om de zuilen aan de wanden van de grote
toegangsruimte (met decoraties in de Eerste Stijl),
maar vooral om het mozaïek, dat eens, als een prachtig
tapijt, de hele vloer bedekte (in het midden was het
beroemde mozaïek
dat de Veldslag tussen Alexander
de Grote en Darius, koning der Perzen voorstelt en
dat zich nu in het Nationaal Museum van Napels
bevindt). Andere schitterende mozaïeken, die zich
bevonden in het triclinium, links; in de vleugels van het
atrium en in het wintertriclinium (nu alle in het Nationaal
Museum van Napels) maken deze villa, met de
evenwichtige verdeling van de ruimtes, de sobere
muurschilderingen in de Eerste Stijl, de prachtige
zuilengangen met veel groen en de architectuur tot een van
de meest beroemde woonhuizen van de antieke wereld.