Rode Zee

Rode Zee (Ἐρυθρὰ of Ἐρυθραία θάλασσα, latijn Mare Rubrum), in de oudheid benaming voor de huidige Arabische Zee, waarvan de huidige Rode Zee (Ἀράβιος κόλπος, Sinus Arabicus) en de huidige Perzische Golf (Περσικὸς κόλπος, Sinus Perzicus) als zeeboezems golden. De naam is mogelijk ontleend aan de Hem van koraalriffen en de aanblik van de woestijn aan de Perzische Golf.

Omtrent de localisatie van de 'Rode Zee' in het bijbelse verhaal van de uittocht uit Egypte (Ex 13, 18; 15,4 enz.) - hebreeuws yam sūf, 'schelfzee', in het grieks op deze plaatsen vertaald met Ἐρυθραία θάλασσα - lopen de opvattingen uiteen. Naast de traditionele identificatie met het noorden van de huidige Golf van Suez of de Bittermeren, wordt ook gedacht aan de streek met moerassen en meren ten noorden van Zoan (in het noorden van Egypte), die in het egyptisch als djouf (hebreeuws sūf?) wordt aangeduid.

Arabische Zee, Rode Zee en Perzische Golf werden de Grieken bekend via de Perzen, en meer in bijzonderheden door de expedities van Alexander de Grote. Tijdens de regering der eerste Ptolemeeën ontwikkelden zeevaart en handel langs de kusten van deze zeeën zich zeer sterk In de romeinse keizertijd was de huidige Rode Zee een van de voornaamste handelswegen in het verkeer tussen het Romeinse rijk en het Oosten.


Lit. Ber er (PRE 6, 592,-811). - A. Kammerer, Les pays de la Mer Erythrée jusqu'à la fin du Moyen-Age (Kairo 1929). O. Eissteldt, Baal Zaphon, Zeus Kasios und der Durchzug der Israeliten durchs Meer (Halle 1932). O. Kniser, Die mythische Bedeutung des Meeres in Ägypten, Ugarit und Israel² (Berlin 1962). [Hoogewoud/Nuchelmans]


Kaart