Achilles Tatius
Achilles Tatius (Ἀχιλλεὺς Τάτιος), griekse romanschrijver uit Alexandrië. Op het eind van de vorige eeuw werd hij nog in de 6e, later in de 4e en 3e eeuw nC gedateerd; thans neemt men, in navolging van Altheim (Lit.), algemeen aan, dat hij werkzaam was tussen 172 en 194. Een bericht over zijn bekering tot het christendom berust op een persoonsverwisseling.
A. schreef een liefdesroman in acht boeken, Τὰ κατὰ Λευκίππην καὶ Κλειτοφῶντα (De geschiedenis van Leucippe en Clitophon), waarin Clitophon, in Sidon, aan de auteur met veel pathos en soms grof realisme zijn liefdeservaringen met de hartstochtelijke Leucippe schildert. Het werk is gesteld in een kunstmatig eenvoudige taal en bevat naast enkele treffende staaltjes van psychologische ontleding veel conventionele motieven en kunstgrepen. In de latere Oudheid en in de byzantijnse tijd was de roman zeer populair, hij oefende een sterke invloed uit op de byzantijnse roman. Ook tijdens de Renaissance was A. zeer geliefde lectuur: een latijnse vertaling verscheen in 1554, een italiaanse in 1560, een franse in 1568, een engelse in 1597.
Lit. De beste uitgave, met uitvoerige inleiding en commentaar,
is die van E. Vilborg, Achilles Tatius: Leucippe and Clitophon,
2 delen (Stockholm /Göteborg 1955-1962). Griekse
tekst met engelse vertaling van S. Gaselee in de Loeb Classical
Library (Londen 1917). F. Altheim, Literatur und Gesellschaft
im ausgehenden Altertum (Halle 1948) 121-124. J.N. O'Sullivan,
A Lexicon to A.T. (Berlin 1980). [Nuchelmans]