Achikar, volgens de traditie naam van een wijze (Wijsheid), die een tijdlang optrad als zegelbewaarder van Sanherib en Esarhaddon, koningen van Assur in de 8e eeuw. Hij maakte zijn stiefzoon Nadin tot zijn opvolger in het ambt, maar werd door deze belasterd, zodat de koning besloot A. te laten doden. Degene die het vonnis moest uitvoeren was echter eens door A. gered en spaarde daarom zijn leven door een slaaf in zijn plaats te doden. A. werd weer in genade aangenomen en de verraderlijke stiefzoon werd gestraft. Rondom deze A. zijn een aantal wijsheidsspreuken verzameld, die werden bewaard in het aramees, syrisch, arabisch, armeens, ethiopisch en nog andere talen.
Uitgave: F. C. Conybeare / J. Rendel
Harris / A. Smith Lewis, The Story of Ahikar from
the Aramaic, Syriac, Arabic, Armenian, Ethiopic,
Old Turkish, Greek and Slavonian Versions (Cambridge
1913). Het meest bekend is de arameese versie,
die gevonden werd in Elefantine (engelse vertaling
in ANET 427-430). De naam A. is onlangs ook
gevonden in een spijkerschrifttekst uit Uruk (AfO
20, 1963, 215-218). - Deze A. treedt onder de
naam Achior (grieks Ἀχιάχαρος) ook op in Tob (in
de latijnse tekst 1 1,20; in de griekse tekst vaker).
Lit. E. Ebeling, (RLA 1, 15v). - B. Meissner, Das Märchen
vom weisen Achiqar (Alte Orient 16,2; Leipzig 1917). A.
Cowley, Aramaic Papyri of the fifth century B. C. (Oxford
1923) 204-248. P. Grelot, Les proverbes araméens d'Ahiqar
(RB 68, 1961, 178-194).
[Beek]