Epona

Epona, beschermgodin van paarden en ezels, ruiters en paardeknechten, vermoedelijk van keltische oorsprong. Haar cultus was in de keizertijd verspreid over vrijwel het gehele westen van het romeinse rijk, het meest in Gallië en het Rijnland.

eponaOp de talrijke teruggevonden reliëfs en bronzen plaatjes, die voor het merendeel door militairen aan de godin gewijd zijn, is E. afgebeeld ofwel gezeten op de rug van een paard (zo op een bekend reliëf uit de 2e eeuw nC in het Landesmuseum te Trier en op een bronzen plaat in de Bibliothèque Nationale te Parijs) ofwel staande of zittend tussen twee of meer paarden (bv. op een reliëf in het museum van Stuttgart).

Over oorsprong, juiste betekenis en ontwikkeling van de E.-cultus bestaat nog weinig zekerheid.


Lit. R. Peter (Roscher 1, 1286-1293). J. Keune (PRE 6, 228-243). M. Floriani Squarciapino (EAA 3, 377v). - S. Reinach, E., la déesse gauloise des chevaux (Paris 1895). R. Magnen/ E. Thévenot, E. déesse gauloise des chevaux, protectrice des chevaliers (Bordeaux 1953). [Nuchelmans]


Lijst van Namen