Ofel (hebr. 'ōfel: gezwel) is een woord dat in het
OT gebruikt wordt, zowel met als zonder lidwoord,
om een vesting op een hoogte aan te duiden. Samaria
heeft een o. (2Kg 5,24), Jeruzalem heeft er een
ten zuidoosten van de tempelberg (2Kr 27 ,3; 33,14;
Neh3.27). Er wordt gewag gemaakt van herstelwerkzaamheden
onder Jotam,
Manasse en
Nehemia
(vgl. ook Is 32,14 en Mich 4,8). De inscriptie
van Mesa noemt een o. in Dibon (r. 22). Flavius
Josephus spreekt van ὁ Ὀφλᾶς, de LXX laat eveneens
het woord onvertaald: ὄφλα.
[Beek]