(1) (hebreeuws selāh), een woord dat 71 maal in de Ps en 3 maal in Hab voorkomt. De LXX heeft het weergegeven met διάψαλμα, dat 'interval, tussenspel' zou betekenen. Het is echter de vraag of de vertalers begrepen hebben welke betekenis aan het duistere woord, dat gewoonlijk voorkomt aan het einde van een vers, moet worden toegekend. Er schuilt misschien een aanwijzing voor de liturgische voordracht in.
(2) S. (hebreeuws hassela', 'de rots'), volgens 2Kg
14,7 een stad in Edom. 2Kr 25,11v wekt de indruk
onder de plaats een rots te verstaan vanwaar
de verslagen Edomieten door het leger van
Amazia
naar beneden werden geworpen. Men heeft dit
S. ten onrechte met Petra geïdentificeerd. [Beek]