Syzygie (συζυγία), term die vanuit de algemene betekenis
'verbinding', 'paar' in christelijke teksten
een betekenisspecialisatie heeft ondergaan. In het
bijzonder duidt s. sedert het begin van de 4e eeuw
de verbinding van de twee naturen in Christus aan,
daarnaast ook soms de eenheid van de Vader en de
Zoon. In de 2e en 3e eeuw speelt de term s. een rol
als gnostische aanduiding voor de koppeling van de
aeonen, zoals deze voor de meeste gnostische systemen
karakteristiek is. Het feit dat s. een centrale
term bij de gnostici
was, kan een aanvankelijke mijding
bij de christenen ten gevolge gehad hebben.
[Bartelink]