Testamentum Domini (Het testament van de Heer),
latijnse naam van de eerste twee boeken van een
syrisch kerkelijk rechtsboek, een uit acht boeken
bestaande collectie teksten van de syrische monofysieten,
een zogenaamde octateuch. De syrische vertaling
van het verloren gegane griekse origineel dateert
uit 687. Naar de vorm is het T.D. een soort
apocalyps, waarin de opgestane Heer aan Zijn discipelen
verschijnt, hun de H. Geest meedeelt en, als
laat Hij hun een geestelijk testament na, ingaat op
hun vragen over Zijn wederkomst en de laatste dingen.
In feite is het T.D. een bewerking van de Traditio
apostolica van Hippolytus.
Lit. Uitgaven: Editio princeps van de syrische tekst met latijnse vertaling:
I. E. Rahmani, T. D. nostri Iesu Christi (Mainz 1899). Engelse
vertaling: J. Cooper/J.A. Maclean, The Testament of our Lord
(London 1902). Franse vertaling in F. Nau, La version syriaque de
l'Octateuque de Clément (Paris 1913). Bartelink]