
Erymanthus (Ἐρύμανθος), naam van een gebergte
en van een rivier op de Peloponnesus.
(1) Erymanthus, gebergte in Arcadië, het meest westelijke van de noordarcadische serie E.-Aroania-Cyllene, raakpunt van Arcadië met Elis en Achaia. De noordwestelijke helling van de E. loopt steil omlaag naar het noordelische heuvelland (Acroria), de oostelijke loopt in de richting van het Aroania-massief, tot aan de dalen van de rivier de E. (zuidwaarts) en de Buraicus, die noordwaarts naar de Corinthische Golf stroomt; de zuidelijke helling loopt scherp af n.aar het Pholoë-plateau. De hoogste top (in het noordoosten; 2224 m) heet tegenwoordig Olonós; deze is steil en goed zichtbaar van zee uit.
In de oudheid was dit bos- en wildrijke gebergte een
bekend jachtterrein; de erymanthische ever, gevangen
door Heracles, werd een vast motief in
de griekse kunst, vooral in de schilderkunst op
vaatwerk.
Lit. ad (1) en (2): Philippson/Kirsten, Die griechischen Landschaften
3,202-208. [te Riele]