Gilgal
Gilgal (in het hebreeuws altijd met het lidwoord:
haggilgāl: 'de' kring), vaak voorkomende plaatsnaam
in het OT. Het voornaamste G. is in Joz uitgangspunt
van de bezetting van Palestina. Deze reeds toen
heilige plaats werd ook later nog als heilig beschouwd,
zodat Samuël er offerde (1Sm 10,8; 13,7v.
12.14; 15,12.21), maar werd door de profeten verworpen
(Mich 6,5). Dit G. wordt door Abel (Lit.)
gelocaliseerd in hirbet en-netelē of el-etelē, 5 km ten
z.o. van 'én es-sultān, in welks omgeving de naam
tell gelgul bewaard is (Jericho). Anderen (Schneider,
Alt, Muilenberg die er in 1953 groef) zoeken G.
meer naar het noorden, in hirbet el-mefgir, n.o. van
'en es-sultān, met ceramiek tussen 1200 en 600.
Lit. BRL 198v. Abel 2, 336-338. K. Galling (ZDPV 66, 1943,
140-155). H. J. Krans, Gilgal: Ein Beitrag zur Kultusgeschichte
Israels (VT 1, 1951, 181-199). J. Muilenburg, The Site of
Ancient Gilgal (BASOR 140, 1955, 11-27). J. J. Mauchline,
Gilead and Gilgal (VT 6, 1956, 19-33). F. Langlamet, G. et
les récits de la traversée du Jourdain (Paris 1969). [v. d. Born]