Lauriacum
Lauriacum, keltische nederzetting, later romeinse
legerplaats en stad in de provincie
Noricum, gelegen
op de zuidelijke oever van de Donau ca. 150
km ten westen van Vindobona (Wenen); thans de
wijk Lorch van het stadje Enns. Sinds het begin van
de 1e eeuw nC een
castellum voor hulptroepen
(teruggevonden in 1951), werd L. na 170 nC vaste
legerplaats van de Legio II Italica. Ten westen van
dit militaire kamp, dat grotendeels opgegraven is
en 539 x 398 m mat, strekte zich de burgerlijke
nederzetting uit, waarvan sinds 1952 eveneens
grote delen aan het licht gebracht zijn. In de 4e
eeuw werd L. herhaaldelijk door romeinse keizers
bezocht. De grote volksverhuizing maakte een eind
aan het romeinse kamp, maar niet aan de bewoning
van de stad L. Op de Peutinger kaart (foto rechts: midden boven) staat voor L. Blaboriciaco.
Lit. H. Vetters (EAA 4, 506-508). - A. Gaheis, L. Führer durch die Altertümer von Enns (Linz 1937). A. W. Jenny/ H. Vetters, Forschungen in L. 1-9 (Linz 1953-1965). [Nuchelmans]