Parnassus

Parnassus (Παρνασσός, ionisch Παρνησσός, ruig en onherbergzaam bergmassief in het middengriekse landschap Phocis; thans nog P. geheten. De P., die in het noorden en noordoosten begrensd wordt door het dal van de Cephisus, in het zuiden door dat van de Plistus, beslaat een grondvlak van ca. 25 bij 20 km; de hoogste top reikt tot 2457 m boven de zeespiegel. Tegen de zuidelijke helling ligt, op een hoogte van ca. 570 m, Delphi, aan de voet van de Phaedriadenrotsen, vanwaar in de oudheid tempelschenners naar beneden geworpen werden. Uit een kloof in de Phaedriaden ontspringt ten oosten van Delphi de Castalia-bron. Door zijn nauwe verbondenheid met Delphi en het Apollo-heiligdom aldaar werd de P. in de literatuur van de keizertijd beschouwd als de berg en het rijk van de dichtkunst, waarnaar in de 19e eeuw ook het franse dichtersgezelschap der Parnassiens zich noemde.

Gradus ad Parnassum is sinds de renaissance een veel gebruikte titel voor specialistische latijnse woordenboeken die door het aangeven van prosodie, synoniemen en dergelijke goede hulp kunnen bieden bij het schrijven van latijnse verzen.



Lit. J. Schmidt (PRE 18, 2 (4), 1573-1663). [Nuchelmans]


Kaart