Oppianus (Ὀππιανός), naam van twee griekse leerdichters.
(1) Oppianus van Anazarbus in Cilicië (2e eeuw nC) schreef
een epos in vijf boeken over de visvangst (Ἁλιευτικά).
Het werk, dat opgedragen is aan keizer Marcus
Aurelius (161-180), munt uit door een brede
kennis van het onderwerp, een goede compositie en
een verzorgde versbouw; het staat duidelijk onder
invloed van de alexandrijnse epische dichters.
Lit. Uitgaven: F. Lehrs, Poetae bucolici et didactici (Paris
1851). Met engelse vertaling: A. W. Mair, Oppian, Colluthus,
Tryphiodorus (Loeb Class. Libr., London 1928) 200-515. R.
Keydell (PRE 18, 698-703). - F. Fajen,
Überlieferungsgeschichtliche Untersuchungen zu den Halieutika des Oppian
(Diss. Göttingen, Meisenheim 1969). A. W. James, Studies in
the Language of Oppian of Cilicia (Amsterdam 1970). Id.,
Index in Halieutica Oppiani Cilicis et in Cynegetica poetae
Apameensis (Hildesheim/New York 1970).
(2) Oppianus van Apamea in Syrië schreef tussen 212 en
217 een epos in vier boeken over de jacht (Κυνηγετικά),
dat opgedragen is aan keizer
Caracalla. Het
is van veel geringer kwaliteit dan de Ἁλιευτικά van
zijn cilicische naamgenoot, onder diens naam het is
overgeleverd.
Lit. Uitgaven: P. Boudreaux, Ὀππιανοῦ Κυνηγετικά (Paris
1908). Met engelse vertaling: A. W. Mair, Oppian, Colluthus,
Tryphiodorus (Loeb Class. Libr., London 1928) 1-199. R.
Keydell (PRE 18, 703-708).
[Nuchelmans]