Pierius (Πιέριος), opvolger van
Theognostus als
leider van de catechetenschool te Alexandrië (ca.
282-300; gestorven na 309), leraar van Pamphilus
(Eusebius, Historia ecclesiastica 7, 32, 37;
Hieronymus, De viris illustribus 76; Photius, Bibliotheca
codex 119). P. schreef zeer veel exegetische
verhandelingen en homilieën. Tijdens de diocletiaanse
vervolging werd hij gemarteld, overleefde
dit echter en verbleef daarna tot aan zijn dood in
Rome. P. had volgens Photius, die 12 'logoi' van hem
heeft gelezen, een voortreffelijke stijl. Van zijn werken
zijn slechts fragmenten bewaard. Vermelding
verdienen: Εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ Ὠσηέ (Het begin van
Osee), Εἰς τὸ κατὰ Λουκᾶν (Het evangelie volgens
Lucas), Περὶ τῆς θεοτόκου (De Godbarende),
Εἰς τὸν βίον τοῦ ἁγίου Παμφίλου (Het leven van de
heilige Pamphilus).
Lit. Uitgaven van de fragmenten: MPG 10, 241-246. C. de
Boor (TU 5, 165-184). - G. Fritz (DTC 12, 1744-1746). Bardenhewer
2, 234-239. Quasten 2, 111-113. - ASS Nov. 2
(1894) 254-264. L. B. Radford, Three Teachers of Alexandria:
Theognostus, Pierius and Peter. A Study in the early History
of Origenism and Anti-Origenism (Cambridge 1908).
[Bartelink]