Posidippus
Posidippus (Ποσείδιππος), naam van twee hellenistische dichters.
(1) Posidippus van Cassandrea
in Macedonië, belangrijke
dichter van de Nieuwe Komedie, was vanaf ca.
290 vC in Athene zeer populair. Van de 30 stukken
die hij schreef kennen we 18 titels en bezitten we 44
fragmenten. Enkele van zijn blijspelen werden door
romeinse dichters bewerkt. Een romeinse copie van
een zittend beeld van P. bevindt zich in het Vaticaans
Museum.
Lit. Fragmenten in Th. Kock, Comicorum Atticorum Fragmenta
3 (Leipzig 1888) 335-348 en, met engelse vertaling, in
J. Edmonds, The Fragments of Attic Comedy 3A (Leiden
1961) 228-245. - A. Körte (PRE 22, 426-428). - K. Schefold,
Die Bildnisse der antiken Dichter, Redner und Denker (Base]
1943) 110v.
(2) Posidippus van Pella, epigrammendichter uit de eerste helft van de 3e eeuw vC, vriend van Asclepiades en Hedylus van Samos, die hij waarschijnlijk in Alexandrië leerde kennen. Van zijn hand is een dertigtal puntdichten in de stijl van Asclepiades bewaard gebleven, deels in de Anthologia Palatina deels in citaten deels in papyri; ze gaan vooral over liefde en wijn. Ook fragmenten van een elegie over de ouderdom, die gevonden zijn op twee schrijfplankjes in de papyrusverzameling van Berlijn, worden door velen aan P. toegeschreven.
Lit. Uitgaven: P. Schott, Posidippi Epigrammata collecta et
illustrata (Diss. Berlin 1905). A. S. Gow/D. L. Page, The
Greek Anthology. Hellenistic Epigrams (Cambridge 1965) 1,
166-174; 2, 481-503 (commentaar). D. L. Page, Epigrammata
Graeca (Oxford 1975) 115-124. Beste editie van de elegie:
H. Lloyd-Jones, The Seal of P. (JHS 83, 1963, 75-99; met uitvoerige
commentaar). - W. Peek (PRE 22, 428-446). - A.
Barigazzi, Il testamento di Posidippo di Pella (Hermes 96,
1968, 190-216). [Nuchelmans]