Fortunatae Insulae

Fortunatae Insulae (Gelukzalige Eilanden) is de naam die de Romeinen in navolging van de Grieken gaven aan een eilandengroep voor de westkust van Afrika. De griekse naam Μακάρων Νῆσοι (Eilanden der Gelukzaligen) en de latijnse houden verband met het geloof in een paradijselijk oord waarheen lievelingen der goden reeds vóór hun dood, en de zielen der vromen na hun dood, werden overgebracht om er in eeuwige zaligheid te leven (Elysium). Dit oord werd meestal in de Atlantische Oceaan ten westen van Afrika gesitueerd; na de ontdekking van de daar liggende eilandengroepen (door de Puniërs?) werd het aanvankelijk met de groep rond het huidige Madeira, later met de huidige Islas Afortunadas (Kanarische Eilanden) geïdentificeerd. Laatstgenoemde F.L werden rond het begin der christelijke jaartelling verkend en beschreven door koning Juba II van Mauretanië, aan wie Plinius maior (Naturalis historia 6, 202-205) zijn gegevens ontieende.


Lit. C. Fischer (PRE 7, 42v). [Nuchelmans]


Register