Porticus

Porticus, latijnse naam voor een lange, overdekte zuilengaanderij, te vergelijken met de griekse stoa. In romeinse woningbouw vond de p. ingang in de 2e eeuw vC, toen aan de hellenistische bouwkunst het peristyliumwoningtype ontleend werd. In dezelfde tijd werden, eveneens naar grieks voorbeeld, de eerste openbare p. gebouwd, die voor velerlei doeleinden konden worden benut. Bekende oudere p. in Rome waren de p. Aemilia, in 193 vC als markthal aangelegd ten zuidwesten van de Aventijn, de p. Pompeii (55 vC), die als een soort foyer diende naast het theater van Pompeius, en de p. Octaviae, die door Augustus aangelegd werd rond de tempels van Iuppiter en Iuno op de Campus Martius en die bibliotheben en talrijke kunstwerken herbergde.

In de keizertijd verrezen in Rome en in het gehele rijk p. rond alle pleinen en openbare gebouwencomplexen van enige betekenis. Een bijzondere vorm van de p. is de cryptoporticus.

---

Lit. N. Bonacasa (EAA 7, 507-509). [Nuchelmans]

---