Carmen Arvale, oud romeins cultuslied dat door de
fratres Arvales op de tweede dag van het driedaagse
feest ter ere van de Dea Dia tijdens een
rituele dans gezongen werd. De tekst van het C.A.,
die in 1778 teruggevonden is in de Acta Arvalia
van 218 nC en begint met de woorden Enos Lases
iuvate, werd in de keizertijd nauwelijks meer
begrepen. Hij schijnt uit de 5e eeuw vC te stammen
en plaatst de filologen voor onoplosbare raadsels;
het hoofdprobleem is de vraag in welke mate de
tekst die wij bezitten gecorrumpeerd is.
enos Lases iuvate enos Lases iuvate enos Lases iuvate neve lue rue Marmar sins incurrere in pleoris neve lue rue Marmar sins incurrere in pleoris neve lue rue Marmar sins incurrere in pleoris satur fu, fere Mars, limen sali, sta berber satur fu, fere Mars, limen sali, sta berber satur fu, fere Mars, limen sali, sta berber semunis alterni advocapit conctos semunis alterni advocapit conctos semunis alterni advocapit conctos enos Marmor iuvato enos Marmor iuvato enos Marmor iuvato triumpe triumpe triumpe triumpe triumpe
Lit. Beste editie - met commentaar, ook taalkundig: -
M. Nacinovich, C. A. 1-2 (Rome 1933). - E. Norden, Aus
altrömischen Priesterbüchern (Lund 1939) 107-280. A. G.
Caivo, Una interpretacion del C. A. (Emerita 25, 1957, 387-
448). R. G. Tanner, The Arval Hymn and Early Latin Verse
(Class. Qu. N.S. 10, 1960, 209-238). [Nuchelmans]