Philostorgius (Φιλοστόργιος),
ariaan, aanhanger van
Eunomius. P. werd geboren ca. 370 te Borissus
in Cappadocia Secunda en stierf tussen 425 en 433
te Constantinopel, waar hij het grootste gedeelte van
zijn leven doorbracht. Hij schreef een kerkgeschiedenis
in 12 boeken, die de periode van ca. 315-425
omvatte. Het werk, dat gekenmerkt werd door een
grote sympathie voor het eunomianisme en een
sterke nadruk op de profane geschiedenis, is verloren
gegaan, maar er bestaat een epitome van Photius;
bovendien bezitten we enkele fragmenten in
de Suda en de Passio Artemii. P. heeft belangrijke
ariaanse bronnen gebruikt. Verloren zijn een Weerlegging
van Porphyrius en een Encomium op Eunomlus.
Lit. Uitgaven van de epitome en de fragmenten: MPG 65,
459-624. J. Bidez, GCS 21, 1-150. H. G. Opitz, Die Vita Constantini
des Codex Ang. Gr. 22 (Byzantion 9, 1934, 535-593;
met fragmenten van P.). J. Bidez, Fragments nouveaux de
P. sur la vie de Constantin (ib. 10, 1935, 403-442). - G. Geutz
(PRE 20, 119-122). G. Fritz (DTC 12, 1495-1498). Bardenhewer
4, 132,-135. Quasten 3, 530-532. - J. R. Asmus, Ein
Beitrag zur Rekonstruktion der Kirchengeschichte des P.
(BZ 4, 1895, 30-44). L. Jeep, Zur Überlieferung des P. (TU
17, Leipzig 1899). P. Heseler, Neues zur 'Vita Constantini'
des Codex Angelicus 22 (Byzantion 10, 1935, 399-402).
[Bartelink]