Proclus (Πρόκλος) van Constantinopel (gestorven in 446) werd
in 426 tot bisschop van Cyzicus benoemd, maar
niet als zodanig geaccepteerd. In 434 werd hij patriarch
van Constantinopel. Hij bestreed het
nestorianisme en poogde niet
zonder succes afgescheiden
groeperingen weer tot de kerk terug te
brengen. Hij voerde het grote Trishagion in de liturgie
in. In zijn preken is de invloed van
Johannes
Chrysostomus te bespeuren. Bekend is zijn preek
op Maria uit 429. De 27 preken op zijn naam zijn
ten dele onecht. Verder zijn er 7 brieven van hem
bewaard, o.a. de Tomus ad Armenios over de twee
naturen in Christus.
Lit. Uitgaven: MPG 65, 679-888. E. Schwartz, Acta Conciliorum
Oecumenicorum I 1, 1 (Berlin 1927) 103-107 (Mariapreek);
IV 2 (ib. 1914) 65-68, 187-205 (Tomus ad Armenios).
- Fritz (DTC 13, 662,-670). - Quasten 3, 521-525. - B. Marx,
Procliana. Untersuchungen über den homiletischen Nachlass
des Patriarchen P. von Konstantinopel (Beiträge zur Theologie
23, Münster 1940).
[Bartelink]