
Arverni, belangrijke gallische stam ten westen van
de bovenloop van de Loire, in het tegenwoordige
Auvergne, dat zijn naam aan de A. ontleent. Volgens Livius (5,34) namen ze
reeds in de 6e eeuw vC aan de gallische migratie
naar Italië deel. In de 2e eeuw vC strekte de macht
der A. zich uit over het gehele gebied tussen Pyreneeën,
Rhône en Oceaan. Hun koning Bituitus werd
in 121 vC bij de Rhône door de romeinse consul
Quintus Fabius Maximus verslagen en gevangen
genomen. Bituitus' opvolger Celtilius moest zich
met de heerschappij over het oude stamgebied tevreden
stellen. Diens zoon
Vercingetorix had
echter in 52 vC de leiding van de gallische opstand
tegen Caesar
(De bello Gallico 7), wist Caesars aanvallen
op Gergovia af te slaan, maar werd tenslotte
in Alesia tot capitulatie gedwongen. Deze nederlaag
betekende het einde van de zelfstandigheid van
de A. en geheel Gallië.
De hoofdstad van de A. was Gergovia, ca. 10 km
ten zuiden van het huidige Clermont-Ferrand, het
romeinse Augustonetum, waarheen de hoofdstad
verplaatst werd toen Augustus het gebied der A. bij
de provincie Gallia Aquitanica had gevoegd.
[Nuchelmans]