Paeoniërs
Paeoniërs (Παίονες), verzamelnaam voor een aantal
(thracische?) stammen wier kerngebied gevormd
werd door het land langs de boven- en de middenloop
van de Axius (Vardar)
ten noorden van Macedonië.
Vanaf de 6e eeuw vC bewoonden ze ook
grote delen van het gebied tussen de benedenloop
van Axius en Nestus, vooral langs de Strymon,
sommigen in paaldorpen. Darius' veldheer
Megabazus
onderwierp ca. 500 vC een deel van de P.
aan het perzische gezag; enkele stammen deed hij
naar Phrygië verhuizen, maar deze keerden tijdens
de ionische opstand (499-493) naar hun stamland
terug. Na een hardnekkige strijd werden de P. door
Philippus II van Macedonië onderworpen, maar na
de dood van Alexander de Grote maakten ze zich
weer vrij, totdat Antigonus Gonatas hen in 249 vC
opnieuw onder macedonisch gezag bracht.
Lit. Herodotus 5, 12-16. - B. Lenk (PRE 18, 2403-2408).
[Nuchelmans]