Pharus (Φάρος), naam van een eiland ten noorden
van Alexandrië, op welks oostelijke
punt door Sostratus van Cnidus uit witte kalksteen
een 180, volgens anderen 130 m hoge vuurtoren
van dezelfde naam gebouwd werd, die als een
van de zeven wereldwonderen gold. Hij werd voltooid
in 279 vC. Boven in de toren brandde een
groot vuur, waarvan het licht door spiegels werd
weerkaatst en versterkt. Nadat de toren door twee
aardbevingen vernield was, werd op deze plaats in
de 15e eeuw het fort van Kàit Bey gebouwd. Op P.
ligt de necropool van Anfusji; zij bevat rotsgraven
in gemengde grieks-egyptische stijl uit de 2e eeuw
vC. Tijdens de alexandrijnse oorlog verwoestte
Caesar
het eiland, dat partij gekozen had voor Arsinoë II
en Ptolemaeus XIII
(Strabo 17, 1, 6).
Lit. H. Kees (PRE 19, 1857-1859). G. Reincke (ib. 1867-1869).
- H. Thiersch, P. (Leipzig/Berlin 1909). [Vergote]