Aeneas Tacticus (Αἰνείας ὁ τακτικός), misschien identiek
met Aeneas van Stymphalus,
die in 367 vC
strateeg van de arcadische bond was, wordt beschouwd
als de eerste griekse schrijver over krijgswetenschappen.
Hij was een man van de praktijk en
keerde zich tegen het al te theoretisch gerichte onderwijs
der sofisten.
Van zijn geschriften, waaruit
door latere auteurs veelvuldig werd geput, is alleen
een tractaat over de verdediging van een belegerde
stad bewaard gebleven, Πολιορκητικός getiteld, dat
vermoedelijk kort na 357 vC geschreven is. De betekenis
van het werkje is vooral gelegen in het licht
dat het werpt op de politieke en sociale omstandigheden
waarin Griekenland verkeerde in het begin
van de 4e eeuw vC: het hoofdgevaar komt volgens
A. niet van buiten de stad, maar van de tegenpartij
binnen de muren. De taal van A. schenkt ons enig
inzicht in het ontstaan van de Koine.
Lit. Uitgaven van R. Schoene, Aeneae Tactici de obsidione
toleranda commentarius (Leipzig 1911) en, met engelse vertaling,
van de Illinois Greek Club, Aeneas Tacticus, Asclepiodotus
and Onasander (Loeb Classical Library, London 1923) en
van L. W. Hunter/S. A. Handford (Oxford 1927).
Uitgave met franse vertaling: A. Dain/A. M.
Bon, Énée le Tacticien, Poliorcétique (Paris 1967). D. Barends,
Lexicon Aeneium (Assen 1955).
[Nuchelmans]