Phrygische auloi
De Phrygische auloi of ἔλυμος is
een blaasinstrument, afkomstig uit het Oosten
Bij deze waren de buizen niet gelijk
van vorm en lengte zoals bij de griekse aulos, maar liep de linkerbuis uit
in een gekromde hoorn.
Ook hierbij gaat het om een oud inheems
instrument; het is voor het eerst afgebeeld op
de sarcofaag van Hagia Triadha op Kreta
(1500 voor Christus). Daarna zijn er echter
geen afbeeldingen van bekend tot aan de
derde eeuw voor Christus. Later treffen we de
Phrygische auloi steeds vaker aan, vooral bij de
Romeinen, die hem voorzagen van kleppen en
ringen. Het instrument wordt wel genoemd
door Griekse schrijvers, die het geluid omschrijven
als heser en dieper dan dat van de Griekse
auloi, omdat de buizen smaller waren. Het
werd kennelijk niet gebruikt bij de gewone
feesten en begrafenissen, maar alleen bij extatische
religieuze feesten voor Dionysos, Rhea en
vooral voor Kybele. Misschien is het in lonië bij
deze riten blijven voortbestaan tot het in de
derde eeuw werd herontdekt.