Bacchus

beeldBacchus (Βάκχος), andere naam voor Dionysus. Deze aanduiding, die het extatisch-orgiastische facet van de godheid accentueert, komt tot de 6e eeuw vC zelden voor. O.a. door toedoen van de Orphici kwam de naam B. vanaf 500 vC meer in zwang. Ook de meer algemene betekenis die verschillende afleidingen sedert de 5e eeuw krijgen, wijst op een algemene bekendheid met de orgiastische Dionysus-cultus. Wilamowitz neemt aan dat de oorsprong van de naam B. bij de aziatische Thraciërs en de Phrygiërs gezocht moet worden; vandaar zou hij bij de Lydiërs en Ioniërs zijn gekomen. Ook heeft men wel verondersteld dat B. een lydisch woord is (M. P. Nilsson, Geschichte der griechischen Religion 1², 578 en 581).

B. werd vereerd door de Bacchanten. Het decreet tegen de Bacchanalia (186 vC) heeft de verbreiding van deze cultus in Italië geremd. Bij de dichters speelt B. een grote rol: Dionysus wordt door hen bijna altijd als B. aangeduid of met de oude italische god Liber geïdentificeerd.
De foto toont een marmeren beeld van Bacchus uit de Vatikaanse Musea in Rome.

Lit. Zie s.v. Dionysus. D. Detschew (RAC 1, 1147-1150). U. von Wilamowitz-Moellendorff, Der Glaube der Hellenen 2, 61vv. [Bartelink]




mythen